In mei 2009 werd Thereza deel van ons gezin. In augustus 2012 keerden we (mama, papa en broer Sébastien) met haar voor het eerst terug naar haar geboorteland voor een rondreis door het Zuiden en veel belangrijker: we bezochten er haar familie. Nu gaan Thereza en ik, samen met meter Sabine en Liske, voor een kortere periode op familiebezoek.

vrijdag 10 april 2015

Dag 5

Vandaag konden we wat langer slapen. Thereza en ik werden 's nachts wel wakker gehouden door een stomme mug. Telkens als ik het licht aanstak, viel ze stil en konden we haar dus niet lokaliseren om dood te meppen. Als we het licht weer doofden, begon ze te zoemen. Ellendig beest.

Daniel had eerst de familie al opgehaald en we gingen samen naar een kinderkliniek. Beide meisjes werden gewogen, temperatuur gemeten, onderzocht door de dokter, bloed geprikt (wat Roman niet apprecieerde, Meskerem was zeer flink), stalen van urine en stoelgang genomen. Dit laatste is bij Roman nog niet gelukt. We gingen in afwachting van de resultaten lunchen. Wat een plezier om vooral Meskerem met volle goesting te zien eten! Bij de dokter hadden ze uitgelegd dat ze nooit veel eetlust heeft, dat ze enkel 's morgens brood eet. Daar was nu toch niet veel van te merken.

Uit alle onderzoeken blijkt dat Meskerem een ontsteking van de amandelen heeft (we merkten tijdens het eten ook op dat ze soms moeite had met slikken), een soort schimmel op de hoofdhuid (zoals Thereza toen ze bij ons kwam), en 'tyfoïde' (is niet hetzelfde als tyfus). Alles is perfect met medicijnen te verhelpen. Roman heeft wat bloedarmoede en ook een of andere infectie. Stoelgang moet dus wel nog gecontroleerd worden. Ook bij haar is alles perfect te behandelen met geneesmiddelen, die we dan bij de apotheker gingen halen.

Daniel, onze gids, vertaler, steun en toeverlaat, is ronduit fantastisch. Hij leeft zo erg mee, is zeer zorgzaam, ook voor de kinderen, heeft mij er al van verzekerd dat hij als hij in de buurt is, altijd bij Tago thuis zal gaan checken hoe het met hen gaat. We kunnen hem werkelijk alles vragen wat in ons opkomt.

Nadien gingen we samen kleren kopen voor de kindjes en de echtgenoot. Maar we zijn enkel met wat ondergoed uit de winkel gekomen. De eigenares van de winkel zag haar kans met die blanken, en vroeg voor de kleding meer dan dat je bij ons bij Zeeman en aanverwanten betaalt! Ik zag Tago's gezicht ook al betrekken (zij was waarschijnlijk aan het denken wat ze allemaal met dat geld nog kon doen), dus de koop ging niet door. Ik ga haar geld geven waarmee ze zelf naar de winkel kan, zonder blanken rond haar die de prijs alleen maar de hoogte in jagen.

Morgen pikt Daniel ons om 7.30 u op, we halen Tago en co in Shashemene op en dan gaan we weer op weg naar Buge. Het is een lange rit, maar Thereza is zeer blij dat we nog eens gaan. Ik ook. 1 keer is gewoon te weinig, dat wisten we al van vorige keer.

Sabine en Liske blijven wel in Awasa. Heel begrijpelijk gezien de moeilijke en lange rit!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten